NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL OPOWIADA FIKCYJNĄ HISTORIĘ OPARTĄ NA FAKTACH.
NIEKTÓRE ORGANIZACJE I POSTACI SĄ FIKCYJNE.
Wasza Wysokość.
To musi być ważne,
skoro przybyłeś aż tutaj.
Nie przyszedłem do ciebie, Wasza Wysokość.
Przyszedłem po niego.
Odejdź. Noszę u boku miecz Urzędu Inspektora Generalnego.
Tutaj
ten miecz nic nie znaczy.
Popatrzmy.
To będzie
ciekawe widowisko.
Wiem,
że zabiłeś Jung Sa-jeonga.
Kto wydał ci ten rozkaz?
Zginiesz tu, jeśli będziesz milczał.
Ale jeśli mi powiesz,
zaryzykuję własną pozycję, by cię ochronić.
Jeśli ten człowiek tu jest,
wskaż mi go.
Tylko tak ocalisz życie.
Mów!
Kim jesteś, żeby grozić mi śmiercią albo obiecywać ochronę?
Przetrwam na własną rękę,
więc nie wtrącaj się w cudze sprawy i odejdź stąd.
Poradzisz sobie z konsekwencjami?
To Jego Wysokość
będzie musiał kiedyś się z nimi zmierzyć.
Jeśli chcesz mnie zabić, nie zwlekaj.
Jeśli mnie oszczędzisz,
daj mi wody.
ODCINEK 7
To było nierozważne.
Gdyby nam powiedział, zabiliby cię na miejscu.
Wszystko idzie zgodnie z naszym planem.
Nic nie rozumiesz?
Przez tego śmiecia ze mną i z tobą
mogło być bardzo źle, a ja ryzykuję wszystkim.
Nie marudź.
Przez emocje
ludziom miękną miecze.
Co zrobisz z arsenałem?
Zaangażowaliśmy nawet Straż Stolicy. W razie niepowodzenia
będziesz za wszystko odpowiedzialny.
Trzymamy się planu.
Nie mógł zrobić tego sam.
Ktoś musiał
go wspierać.
Schwytajcie tych ludzi.
Czyli to ty zabiłeś Jung Sa-jeonga?
Byli bandyci stanowią 80% moich oddziałów pomocniczych.
Są bezwzględni i stanowczy,
ale nie mogę im powierzyć ważnych zadań.
Tacy jak ty rzadko potrafią obmyślić plan
i odczytywać ruchy innych.
To brzmi,
jakbyś miał wobec mnie podejrzenia.
Budzisz moje zainteresowanie.
Lepiej ująć to w ten sposób.
Powiedz.
Dlaczego się do mnie zbliżyłeś?
Pomyślałem, że Wasza Wysokość
to lina, po której wespnę się w górę.
Chciałem odmienić swoje życie,
ale okazuje się, że lina jest zniszczona, tak samo jak cała broń.
Wszystko jest zniszczone. A niech to.
Broń jest zniszczona?
Miecze są wyszczerbione,
włócznie nie nadają się do niczego.
Sam je zobacz, jeśli mi nie wierzysz.
Próbujesz
mnie tam zaciągnąć.
Tylko zastanawiam się...
A gdyby broń została przejęta
przez Urząd Inspektora Generalnego?
To pułapka.
Chodźmy do arsenału.
Wasza Wysokość.
Zabierzemy go.
Rozbić kłódkę.
Co robicie?
Posiadanie prywatnego arsenału to zdrada stanu.
Kto sprzeciwi się rozbiórce, będzie zabity na miejscu
na rozkaz króla.
Musisz wierzyć, że ktoś cię ochroni,
skoro tak postępujesz.
Wierzę jedynie w siebie.
Skróćcie o głowę buntowników bez względu na ich pozycję.
Słuchajcie!
Gdy tylko otworzą drzwi,
zabijemy ich wszystkich.
Otworzę te drzwi.
Wszyscy zostaniecie zgładzeni.
Zaskoczyło mnie,
że odważyłeś się zabić mi konia
i przyszedłeś do mojej posiadłości sam.
Uznaję twoją odwagę.
Jednakże
nie miałeś do tego prawa.
Spotkają cię
konsekwencje.
Nie będę ich unikał.
Idziemy.
To czyste żelazo, nawet nie żeliwo. Metal został wymłotkowany
i zahartowany bardzo niedbale.
Równie dobrze można walczyć galaretą.
Dokąd przenieśliście broń?
Pytam, gdzie jest broń.
„Zdradzieccy ministrowie
wykorzystują prywatne armie jako argument do zastraszania króla,
a nawet grożą mnie, księciu,
co jest godne pożałowania.
Dlatego też
wysłałem całą swoją broń do Urzędu Inspektora Generalnego,
więc już nigdy nie wątp w moją lojalność”.
Rzekł Jego Wysokość książę Jeongan.
Oddaliście je inspektorowi generalnemu?
Nie do końca. Usunąłem je w twoim imieniu.
Porzuć to bezużyteczne żelastwo
i zdobądź przyzwoite miecze i włócznie.
Jak śmiesz?
Wyrzucając bezużyteczną broń,
pomogłeś mi odzyskać zaufanie króla
i sprawiłeś pozory, że Nam Seon-ho
niesłusznie mnie oskarżył?
Zgadza się.
Co mam zrobić
z tym draniem?
IHWARU
To chyba twoja druga wizyta w Ihwaru.
Czy to jakaś różnica?
Możliwe, że to twoja ostatnia wizyta.
Niech stąd idą.
Tak jest.
Hui-jae.
Wasza Wysokość.
Znam tego człowieka.
No tak, zapewne już się kiedyś spotkaliście.
To miejsce wciąż cuchnie krwią Jung Sa-jeonga.
Dojdzie do kolejnego rozlewu krwi?
Dziś chcę jedynie napić się wina.
Nie lękaj się.
Czemu nie jesz? Aż rozpływa się w ustach.
Jesteś z kamienia
czy ze stali?
A może twoja matka
karmiła cię żeń-szeniem, a nie własnym mlekiem?
Mówię o tobie.
Widziałem śmierć z głodu,
ale nigdy z przejedzenia.
Jedzenie zmniejsza ból po tym, jak ktoś cię stłucze.
Mówi się, że każdy pobity w końcu się podda.
Ty jesteś wyjątkiem.
Ludziom czasem robi się szkoda tych, których zbili.
Może się do siebie zbliżymy.
Żyjesz, jakby jutra miało nie być, co?
Kto potrafi żyć jutrem, skoro jutro nie nadeszło?
Zadałem głupie pytanie, a ty dałeś mądrą odpowiedź.
Wasza Wysokość.
Mówiłeś, że jesteś myśliwym.
Jestem ciekaw.
Jak można upolować tygrysa?
Trzeba go zapędzić
w kozi róg i rozproszyć jego uwagę psami.
Potem unieruchomić strzałami i przebić jego gardło włócznią.
Czyżby?
Rozumiem. Też użyję tej metody.
To ciekawe.
Byłeś niewzruszony
nawet z mieczem na gardle.
Nic nie zrobili. Wypuść ich.
Wydaje mi się, że byli zamieszani.
Wasza Wysokość!
Grot i pióro bażanta.
Należą do mnie.
Od teraz ja prowadzę tę grę.
Kłamstwo będzie kosztować was życie.
Zginiecie, jeśli wasze słowa będą różne.
Dlatego jeśli chcecie żyć,
musicie powiedzieć prawdę.
Oto moje pytanie.
Kto was przysłał?
Zginiecie, jeśli nie odpowiecie.
Pytam ostatni raz.
Kto was przysłał?
Skróćcie ich o głowy.
Osłaniajcie mnie!
Należeliśmy do oddziału przedniego z Liaodong.
Zostaliśmy wykorzystani i porzuceni.
W moich oczach
jesteś taki sam.
Plamiliśmy sobie ręce krwią dla tego kraju,
za co spotkały nas same zniewagi.
Tak wygląda nasza sytuacja.
No i?
Kraj Waszej Wysokości.
Kraj porzuconych. Chciałem go zobaczyć u twego boku.
To moja odpowiedź. Teraz ty daj mi swoją.
Kraj porzuconych?
Chcesz ujrzeć moje królestwo?
Zgadza się.
Tymi słowami...
ocaliłeś swoje życie.
Przyjdź do mojej posiadłości.
Tam dam ci odpowiedź.
Hwi!
Zanieśmy go do pokoju. Szybko.
Oni cię zaatakowali, Wasza Wysokość.
Czemu ich oszczędziłeś?
Opracowali plan, unieszkodliwili moich żołnierzy,
a nawet wmieszali w sprawę inspektora
i go usunęli. Niewielu by to potrafiło.
Dlatego ich oszczędziłem.
Mam wrażenie, że za tym wszystkim coś stoi.
Sprawdźcie to.
Bądź szczery.
Ile tabletek odrętwiających wziąłeś?
Dziesięć.
Jemu chyba całkowicie wyparował mózg.
Chciałem bezbolesnej śmierci.
Muszę to przyznać,
Bang-won mnie przeraża.
Gdy zobaczyłem jego oczy, musiałem wziąć te tabletki.
To nie będzie łatwa walka.
Niemalże widziałem,
że ma na czole wyryte:
„Zostanę królem tego kraju”.
Myślę, że jest w stanie zmienić obecny porządek.
Brzmisz,
jakbyś polubił Bang-wona.
Kto wie?
Może da mi rejestr rodowy, gdy będzie zadowolony
z przejęcia tronu.
Przyniosłam ci wody.
Jestem onieśmielony.
Podobno wróżki mają skrzydła.
Gdzie są twoje?
Widzę, że języka ci nie sparaliżowało.
Hwa-wol, mogłabyś
wyjąć antidotum z mojej kieszeni na piersi?
Co ty wygadujesz?
Nie bądź taka.
Jest w lewej kieszeni. Wyjmij je.
Rety.
Brak mi słów.
- Lepiej posmakuj tego. - Boże, ale zimne!
Wstyd mi za ciebie.
Hwa-wol, proszę.
Idź się zabij, kretynie.
Hwa-wol, zaczekaj. Masz jakiś problem, świnio?
- Wariat! - Zawstydzasz mnie.
Tak w ogóle to lek, który mi dałeś, zadziałał.
Dzięki tobie zrobiły mi się już strupy.
W jakim stanie jest Hwi?
Teraz śpi, nie martwcie się.
Hwa-wol, zaczekaj.
- Psychol! - Robisz mi ciągle wstyd.
Nigdy więcej tak nie znikaj.
Nie chcę cię znów stracić.
Nie zdążyliśmy zrobić razem wielu rzeczy.
Chciałabym wiosną spacerować z tobą pośród kwitnących śliw.
Jesienią podepczemy opadnięte liście.
Zimą chcę z tobą stąpać po śniegu.
To dlatego, że poznaliśmy się i oddaliliśmy od siebie latem?
Chcę przeżyć z tobą
również pozostałe pory roku.
Powinniśmy zrobić razem coś, co będziemy mogli wspominać.
Możemy sobie na to pozwolić.
Nie uważam,
żebym pragnęła zbyt wiele.
Ale ja pamiętam wszystko.
Kolory, jakie widziałem w dzień, gdy się poznaliśmy,
przyjemny wietrzyk z tego pięknego dnia,
a nawet deszcz padający w dzień, gdy odpłynąłem.
Przypominałem sobie to wszystko raz po raz,
ale nie potrafiłem przestać za tobą tęsknić.
Zamierzasz teraz zacząć?
Ja już zacząłem.
Nie jestem w stanie zerwać łączącej was więzi,
ale nie wybaczę ci, jeśli przez ciebie Hui-jae ucierpi.
Musisz dotrzymać słowa.
Właśnie dlatego to robię.
Trzymaj się na dystans od Hwi i tylko go obserwuj.
Pod tym warunkiem pozwoliłam ci
nie tłumić tego uczucia.
Hwi i ja
jesteśmy połączeni od czasów, gdy żył generał Seo Geom.
Nadal będę robić wszystko, by się do niego zbliżyć,
i zdobędę informacje dotyczące mojej matki,
których generał Seo przysiągł strzec.
Już ich nie posiadam.
Są u kogoś, kto bardziej ich potrzebuje.
U kogo?
Kto jest bardziej zdesperowany?
Twoim celem jest zemsta,
a ta osoba próbuje uratować ludzkie życie,
więc potrzebuje ich bardziej.
Pani.
Przynieś mi świeże ubranie.
Hui-jae, możesz odejść.
Pani.
Idź!
Śmiało, podaj mi swoją wymówkę.
Sam kazałeś mi zdobyć zaufanie Bang-wona.
Zrobiłem to, co musiałem.
Nie muszę wymyślać wymówek.
Przekroczyłeś o jedną granicę za dużo.
Twoja brawura będzie mnie dużo kosztować.
Moją pozycję, rangę,
możliwe, że nawet moje życie.
Od ciebie zależy, czy przetrwasz,
tak jak ja, gdy porzucono mnie w Liaodong.
Mówiłeś, że Liaodong było piekłem.
Dla mnie każdy dzień był polem bitwy i piekłem.
Wszystkie te drwiny i pogarda.
Zaciskałem zęby i znosiłem to, żeby znaleźć się na tym miejscu.
Posłuchaj mnie.
Jeśli wejdziesz mi w drogę,
nie licz na litość, nawet ty zginiesz. Nie.
Sam muszę cię zabić, bo to ty.
Żałuję, że próbowałem cię uratować.
Bardzo.
Przetrwaj.
Mówię to szczerze.
We wszystkich wnioskach przewija się jedno nazwisko.
„Inspektora Nam Seon-ho należy przesłuchać, ukarać,
usunąć ze stanowiska i stracić”.
Twoje nazwisko też się tu pojawia.
„Wykorzystuje syna do nękania rodziny królewskiej.
Zasługuje na upomnienie oraz ostrą reprymendę.
Należy natychmiast go zdymisjonować”.
Wybacz, Wasza Wysokość.
Masz przekazywać moje rozkazy
i nadzorować sprawy wojskowe.
Czemu nie oddzielasz prywatnych spraw i dajesz synowi wpływać na twą pracę?
Chciałbym stracić cię z twoim synem,
żeby dać przykład,
ale postanowię inaczej
ze względu na twoje zasługi i fakt, że okazujesz skruchę.
Inspektor Nam Seon-ho zostaje usunięty ze stanowiska
i zdegradowany do dziewiątej rangi.
Ministerstwo Porządku Publicznego
będzie badało tę sprawę.
Wasza Wysokość, jak możesz nie upomnieć Naczelnika Tajnej Rady?
Nadużył władzy.
Oszukał rodzinę królewską.
Zasłużył na dotkliwą karę.
Prosimy, rozważ to, Wasza Wysokość.
- Prosimy, rozważ to, Wasza Wysokość. - Prosimy, rozważ to, Wasza Wysokość.
To niemożliwe.
Wasza Wysokość, czemu bierzesz stronę Głównego Sekretarza?
Za zniewagę należy się surowa kara,
aby uniknąć problemów w przyszłości.
Wykluczone.
Nie proście mnie.
Ja też powinienem stracić pozycję.
Kto bez ciebie odważy się na walkę przeciw księciu Jeonganowi?
Sambong?
On nie może.
Sambong musi nadzorować przeniesienie stolicy
i ustanowić prawa oraz instytucje tego kraju.
Uratowałeś mi życie w górach Huang
i uratowałeś mnie przed ludźmi, którzy spiskowali przeciw mnie.
Dlatego wybrałem ciebie.
Mogę liczyć tylko na ciebie.
Czas jest po stronie Bang-wona.
Rozwiąż wszystkie prywatne armie.
Inaczej
Bang-seok nie zostanie moim następcą.
Sambong założył dynastię mającą trwać 1000 lat.
Ja mam się bić?
Niech tak będzie.
Jeśli tak tego pragniesz, zlikwiduję ich.
Wina syna to zaniedbanie ojca.
Ale ty zasłaniasz się stanowiskiem,
nie zrezygnujesz z niego.
Jestem synem konkubiny,
ale jego również.
Jak myślisz,
co by się stało, gdyby król zrezygnował,
gdy zabiłeś Poeuna?
Pamiętasz,
co powiedziałem?
Nowy kraj nie jest twój.
Należy do mojego ojca.
To kraj mojego ojca.
I...
również mój.
Oczywiście, że pamiętam.
Jak mógłbym zapomnieć taką arogancję?
Ten kraj nie należy do króla.
Więc...
nie waż się nazywać tego kraju własnym.
A do kogo on należy?
Do poddanych.
To warunek,
żeby głupi lub tyraniczny król nie dał rady zniszczyć kraju.
Nigdy...
nie będziesz królem.
Dlaczego piąty syn nie może być królem,
skoro marny ósmy syn stara się
zostać następcą tronu?
Ty będziesz
obserwował to ze swego grobu.
Jeszcze zobaczysz,
kto będzie królem.
INSPEKTOR
Idź prosto do domu i znajdź Yeon.
Powiedz jej, że przez inspekcję nie będzie mnie 15 dni.
Będzie się martwić. Poproś, żeby dała mi dość ubrań, by ją uspokoić.
Ale to nie okres inspekcji.
Dobrze, panie.
Idź.
Jesteś aresztowany za rozporządzanie Urzędem Inspektora Generalnego
oraz Strażą Stolicy i grożenie mieczem członkowi rodziny królewskiej.
Im więcej zniesiesz ciosów, tym dłuższa będzie tortura.
Podaj kilka nazwisk, to ułatwisz sprawę nam obu.
Nie ma żadnych nazwisk do podania.
Dlatego to znoszę.
Rób, co musisz.
Zatem...
W tej torbie jest bielizna, a w tej wierzchnie szaty.
W zasadzie powinnam sama mu je dać.
Dokąd się wybierasz?
Mówiłem, żebyś nie wychodziła z domu.
Zapomniałaś?
Chcę tylko zanieść to mojemu bratu, Seon-ho.
Twojemu bratu?
Nie jesteś jego siostrą.
Panie.
Wiesz, czemu Seon-ho nie może wrócić do domu?
Przez ciebie.
Ty jesteś przyczyną.
Od teraz możesz w tym domu jedynie oddychać.
W zasadzie...
najpierw musisz mnie spytać o zgodę.
Zamknijcie ją w szopie.
Tak, panie.
Mojemu bratu coś się stało? To znaczy paniczowi Namowi?
Powiedz mi, panie, proszę!
Co się stało?
Jest ranny?
Powiedzcie, że nic mu nie jest!
Otwórzcie te drzwi!
Otwórzcie.
Stać.
Wiesz, co zrobiłeś?
To był jedyny i najszybszy sposób,
by poprzeć Bang-wona.
Seon-ho usunięto ze stanowiska, a ja...
zostałem upokorzony.
Żyjesz, jesteś cały i zdrowy, a broń Bang-wona została skonfiskowana.
Nic nie straciłeś.
Bang-won
musi zginąć z ręki własnego żołnierza.
Wtedy nie poniosę żadnych strat
i będę miał powód do usunięcia jego żołnierzy.
Dlatego stłum w sobie złość
i czekaj na rozkaz.
Tak jak teraz.
Będę o tym pamiętał
i nigdy nie zapomnę.
Potrafisz skutecznie tłumić w sobie złość.
Ledwo udaje mi się ją ukryć.
Yeon...
Mówiłeś, że zaopiekujesz się nią jak własną córką.
Dotrzymałeś słowa?
Kazałem ci żyć i zginąć za mnie.
Dotrzymałeś słowa?
Potrzebujesz mojego potwierdzenia dotyczącego handlu?
W zamian za informacje posiadane przez Ihwaru, Wasza Wysokość.
Dlatego ośmieliłam się o to prosić.
Twoje informacje
to tylko plotki wypowiadane przez pijaków.
Jaka informacja jest na tyle ważna, by prosić o audiencję ze mną?
Jak twoja atrofia, Wasza Wysokość?
Słyszałam, że niemal nie sypiasz
i jesteś w stanie zjeść jedynie kleik ryżowy.
Tylko naczelny lekarz z Departamentu Medycyny
wie o mojej chorobie,
skąd wiesz...
Co jeszcze wiesz?
Wiem,
czego pragniesz.
Przeklęta stara lisica.
Tu chodzi o więcej niż trybut i handel zagraniczny.
Hui-jae, zostaw nas.
Jestem bardzo wdzięczna,
że Wasza Wysokość przyjęła Hui-jae i się nią zaopiekowała.
Wykorzystaj to w najważniejszym momencie.
Nie wiesz, co z tym zrobię.
Nam Jeon mógłby rozkazać cię zabić.
Ale
to uratuje Hui-jae.
Czego się nauczyłaś?
Znaj słabości przeciwnika, ale nie daj się zastraszyć.
Nie możesz też zapędzać go w róg.
Zrób krok w tył i pozwól przeciwnikowi myśleć, że wygrał,
zanim spełnisz swój cel.
Królowa przez moment w ciebie wątpiła.
Też to zauważyłaś?
Tak.
Ogień strawi całe drewno, jakie napotka na drodze.
Królowa jest ogniem,
a ty jesteś jednym z wielu drewien rozrzuconych po okolicy.
Składam oficjalną prośbę o ustanowienie zespołu śledczych.
Zgadzam się.
Dowiedzcie się jak najwięcej,
ale bez wiedzy Hwi.
W nic nie ingerujcie.
Śledztwo się zakończy, jeśli ktoś was złapie.
Ruszajcie.
Nie waż się nazywać tego kraju własnym.
Nigdy...
nie będziesz królem.
Wasza Wysokość.
Te cztery osoby są wśród ofiar.
Należeli do oddziału przedniego.
No i?
Ojciec Hwi zginął we wrzątku.
Pozostała trójka też jest podejrzana.
To paszcza tygrysa?
Wierna służba Bang-wonowi
może poprawić nasze życia.
Płaci 20 seom ryżu.
Wolałbym zbudować z tego wieżę.
Jesteś gotów?
Ruszajmy.
Kto podejdzie do księcia z bronią,
zostanie zgładzony.
Nawet król?
Tak.
Barbarzyństwo.
Wreszcie jesteś.
Dobrze cię widzieć.
Musisz mieć dziewięć żyć.
Muszę przeżyć,
by pewnego dnia rozerwać cię na strzępy.
Lepiej martw się o siebie.
Nie umiesz wypatrzeć strzały, nie masz szans.
Gnój.
Cheonga.
Też jestem żołnierzem.
Przez służbę w straży pałacowej zrobiłeś się wyniosły,
a ja nie cieszę się takim szacunkiem, bo mam niskie pochodzenie.
Jeśli chcesz przelać krew, wyjdź na zewnątrz.
W środku na to nie pozwolę.
Niech będzie.
To ja cię zabiję,
więc do tego czasu nie umieraj.
Oto moja odpowiedź.
Bądź moją bronią.
Ale zanim nią zostaniesz, wykopiesz dwa groby.
Jeden dla mnie
i drugi
dla siebie.
Żeby zmienić świat,
trzeba ryzykować własnym życiem.
Zginąłem już w Liaodong.
Nie potrzebuję
kolejnego grobu.
A ty?
Niegdyś dowodziłeś podbojem na północy,
czyż nie, Park Chi-do?
Te wspomnienia już dawno zostały zapomniane.
Teraz
służę tobie, mojemu jedynemu panu.
Grabarz udający lekarza
i niewolnik, który zabił pana.
Ciekawa z was zbieranina.
Za mną.
Podobno twego ojca ukarano śmiercią we wrzątku.
Był oficjelem i kradł racje.
Czyżby?
Tak.
To tutaj
zabiłem Poeuna.
Musiał zostać usunięty, by kraj się rozwinął,
ale nikt nie chciał tego zrobić.
Nikt
nie chciał zapisać się w historii
jako ten zły, który zabił wiernego sługę.
To tutaj
moja rodzina została uratowana,
a ja zostałem porzucony.
Ponadto
to tutaj narodził się ten kraj.
Nie minął jeszcze rok od tego, jak polała się na mnie krew Poeuna.
Nie pozwolę,
żeby splamiły mnie kolejne litry krwi.
Od teraz
odpowiadasz tylko przede mną.
Będziesz musiał zginąć, jeśli nie zostaniesz królem.
A zostaniesz nim
tylko jeśli osobiście zabijesz obecnego króla.
Krew, która spłynie po moim mieczu,
uczyni cię królem.
Jeśli cię to przeraża,
błagaj Bang-seoka o litość albo udaj, że postradałeś zmysły.
Kto wie?
Może cię pożałuje i nie zabije.
Drwisz ze mnie, mówisz o królu i...
sugerujesz rebelię?
Sam już mówiłeś o nowym kraju i rebelii.
Tutaj, w miejscu, gdzie zabiłeś Poeuna.
Czyjąkolwiek krew przelejesz, pamiętaj o jednym.
Jeśli ta krew spłynie na mnie,
zabiję cię...
i wszystkich twoich przyjaciół.
Nie przyszedłbym tu, gdyby to mnie przerażało.
Teraz twoja kolej,
żebyś wykopał dwa groby.
Wasza Wysokość.
YI BANG-WON
YI SEONG-GYE
W łucznictwie nie masz sobie równych.
Tylko w łucznictwie?
Dobrze cię znam.
Zrobisz wszystko, żeby osiągnąć to, czego pragniesz,
i zniszczysz to, czego nie możesz mieć.
Nauczyłem się tego od ciebie.
Zniszczyłeś Choi Yeonga i przejąłeś ten kraj.
Nie chciałem Choi Yeonga, tylko Poeuna.
A ty brutalnie go zamordowałeś.
Atak!
Znaleźć go!
Do ataku!
Jest 400 kroków stąd, jak chcecie go znaleźć?
Nie chciał mnie zabić.
Mam wrażenie, że chciał coś powiedzieć.
Pióra bażanta na czerwonej strzale.
Jest taka jak twoje.
Krew, która spłynie po moim mieczu,
uczyni cię królem.
Dnia 23 listopada 1380 roku.
Sprowadźcie tu Nam Jeona.
Ty chodź za mną.
W 1380 roku zginęło czterech zabójców, którzy próbowali mnie zabić.
Ujawniłeś ich winy i ich straciłeś.
Mówiłeś, że oprócz nas nikt o tym nie wie.
To prawda?
Owszem.
Wygląda na to,
że wie o tym ktoś jeszcze.
To tylko przypadkowa data.
Porwij ten list na strzępy.
Ten człowiek odważył się strzelić do mojego celu.
Akurat wtedy, gdy ty też tam byłeś.
To tylko zbieg okoliczności?
Jedyny łucznik zdolny oddać strzał z odległości 400 kroków
to ty, Wasza Wysokość.
Wygląda na to,
że ktoś próbuje mnie wrobić.
Jak mam się rozprawić z taką zniewagą?
Musisz...
zabić tego, kto za to odpowiada.
Każdy, kto kłamie i drwi z tego dworu,
zostanie stracony.
Nigdy nie wyciągnę miecza bez namysłu,
ale ów miecz
nie wróci do pochwy, nim nie posmakuje krwi.
Przyszedłeś ze mnie drwić?
Przyszedłem cię uwolnić.
Do zobaczenia, ojcze.
Ktoś na mnie poluje.
Wątpię, żeby był to jeden człowiek.
Ta osoba
zabije mnie, ciebie, i zniszczy naszą rodzinę.
Osobno nie przetrwamy.
Nasza jedyna szansa to wspólna walka.
Jeśli tą osobą jest Bang-won,
musimy go zabić.
Mamo, uciekajmy. Zamieszkamy daleko stąd.
Żeby schwytano cię
jako niewolnika i naznaczono ci twarz?
A może
wolisz zostać pobity na śmierć?
W takim razie zginiemy razem.
Tak będzie.
Nie bądź taki uparty!
Posłuchaj mnie uważnie.
Jeśli ci na mnie zależy,
pracuj ciężko i zdobądź władzę.
Stwórz kraj,
który pozwala
nisko urodzonym jak ja na godne życie.
Musi być miło mieć wysoko postawionego ojca.
Co tu robisz?
Mogę porozmawiać z inspektorem Nam Seon-ho?
Proszę.
Został pozbawiony stanowiska i pobity.
Podobno torturują tam ludzi aż do granicy śmierci.
Yeon.
Nie zbliżaj się do mnie.
Zostań tam.
Jeśli podejdziesz, zacznę krzyczeć.
Posłuchaj mnie. Nie mów nikomu, że tu byłaś.
Zwłaszcza Nam Jeonowi.
Jasne?
Zrozumiałaś mnie?
Seon-ho...
To był mój ojciec?
Yi Seong-gye, dowódca Trzech Prowincji,
po pokonaniu japońskich najeźdźców zaczął buntować się przeciwko reżimowi
i planował powstanie.
Przyrzekamy
zgładzić zdrajcę Yi Seong-gye
i wypełnić nasze obowiązki wiernych sług Goryeo.
Składamy ową przysięgę w Haegeomdang
i wykonamy misję 23 listopada 1380 roku.
Kim Yeong-su, Park Seon-min,
Noh Gyeong-cheon
i Nam Jeon.
Gdzie jest tajny list?
Gdzie on jest?
A co?
Boisz się, że Yi Seong-gye się dowie?
Boisz się, że rozerwie cię na strzępy?
Powiedz mi.
Zapłacisz za złamanie przysięgi.
Zginiesz...
po tym, jak z twojego ciała
upuści się cała krew.
Dwanaście lat temu, w 1380 roku.
To prawda,
że zawarłeś pakt, by zabić generała Yi?
Jeśli tak, to zniszczy tę rodzinę.
On jest w to zamieszany.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA KIM YOON-SEO
To Hwi dostał
list mojej matki?
Chroń tych, których masz obowiązek strzec.
Ja będę chroniła ciebie.
Książę Uianie.
Niniejszym mianuję cię następcą tronu.
Nie wycofam się, póki nie zdobędę tego, czego chcę.
Nie poddam się.
Ja...
nie zrobię nawet kroku z Gaegyeong.
Pozwól mi służyć u twego boku.
Będę bronił twojego tronu własnym życiem.
Wykorzystałem króla, by nacisnąć Nam Jeona i sprawić, by zwątpił w Bang-wona.
Poszukuje mnie, bo taki miałem plan.
Zabij Bang-wona.
Nie dbam już o to,
co on takiego ma.
Zabijcie go.
Napisy: Małgorzata Fularczyk